El daño (¿irreparable?) de las películas de Disney
Tal vez te sorprenda este post o no le encuentres relación alguna con la temática del blog pero, al contrario, creo que la factoría Disney ha causado daños todavía latentes en la sociedad difundiendo mensajes adoctrinadores ético-estéticos a un público indefenso (aunque no sólo a ellos) como lo son los niños, que no hacen más que absorber dichos principios.
¿Por qué son siempre guapas las princesas?¿por qué siempre esperan un príncipe?, ¿por qué es ésa siempre su mayor ilusión? ¿Nunca se han dejado de querer Mickey-Minnie y Donald-Daisy?¿Por qué el rol femenino está siempre supeditado al masculino?
No hay que subestimar a todos estos clásicos animados que han formado parte de nuestra infancia. Y, aunque parezca que hay cambios morales y sociales...quién no conoce a los que se debaten (o debatimos) entre lo que debe ser y lo que que es. Tal vez no vaya a haber nunca ningún príncipe azul, ni ningún beso que nos despierte de ningún sueño, y no creo que debamos ser infelices por ello, a pesar de lo que Disney proponga. ¿Cómo una bella acaba con una bestia?. Es un perfíl femenino dependiente, primero de su padre y luego de una bestia de la que se acaba ¿enamorando? (antes con una bestia que soltera?). Y como premio por fijarse en la belleza interior, de repente deja de ser bestia para convertirse, como no, en príncipe...(menudo refuerzo positivo..)
No nos engañemos, aparte de los mencionados aspectos de media-naranja o rol femenino, son muchos más los valores que se transmiten, haciéndonos creer a todos (porque son nuestros primeros dibujos, porque son nuestras primeras impresiones y conceptos de felicidad) que eso es lo correcto, y todo ello no se aleja en demasía de crear una única cultura, una cultura de masas con un pensamiento único, donde nos disfrazamos de Peter Pan, Cenicienta, Bella Durmiente...
El periodista Ernesto Carmona publicó un artículo donde se revela que " diez megacorporaciones poseen o controlan los grandes medios de información en EE.UU: prensa, radio y TV. Esa decena de imperios controla, además, el vasto negocio de entretenimiento y la cultura de masas, que abarca el mundo editorial, música, cine, producción y distribución de contenidos de televisión, salas de teatro, Internet ..." Disney, de algún modo, ha planificado los intereses y ambiciones comunes.


Infocom dijo
Ola.
Pois tes razón co que comezas a dicir no post: chama moito a atención. A min sobre todo polo modo en que me inclúe (á miña idade ainda me marabillan as creacións de Disney).
Tes razón en canto que con esas producións se transmiten valores non moi apropiados, pero iso é algo que nós vemos agora con uso de razón. Non creo que un raparigo de 8 anos chegue a atisbar o que se esconde tras ese mundo utópico e feliz que se amosa nas películas. Non creo que vexa discriminación, diferenzas sociais, idealización, etc.
De tódolos xeitos pareceme unha cuestión interesante. Espero lerte con frecuencia ;)
3 Marzo 2008 | 11:50 PM